11 Ağustos 2015 Salı

başlık bulamadım

Ya bir sene önceki halinize baktığınız zaman kendinizden utandığınız falan oluyo mu? Yani bu konuda yalnız olamam değil mi?

Hatta ne bir senesi, bazen iki gün önce yaptığım şeye dönüp bakıp ben niye böyle bir şey yaptım aq diyorum. Dünyanın en yalancı insanları, ''Hayatımda pişman olacağım hiçb...''
ASTIR LAN ORDAN!



Pişman olmak değil aslında olay. Biz sürekli değişiyoruz, farkında değiliz. Örnek vereyim, daha geçen gün eskiden sürekli milletle yatan, aşk meşk aramayı geçtim, böyle şeylere inanmayan bir arkadaşımın sevgilisi olduğunu öğrendim. Dün konuştuğumuzda da bana ''Önceden nasıl öyle yaşadım bilmiyorum, böyle bir şey yaşadıktan sonra bir daha eskisi gibi olamam.'' falan deyip, ayrılmaktan korktuğunu vurguladı kanımca. Aslında bilmiyordu ki kurduğu cümle kendisiyle çelişiyordu. Len sen düne kadar tek kaşlı bir Johnny Sins idin, sevgilin olacağına kimse ihtimal vermezdi, şimdi kalkmış böyle bir ''evrim'' sonrasında yine ''büyük konuşuyorsun''.

İki anahtar kelime verdim gördünüz mü? Biz sürekli evrim geçiyoruz bence hocam. Öyle Darwin evrimi falan değil, değişiyoruz işte. Bir dediğimiz bir dediğimizi tutmayacak noktaya gelene kadar değişiyoruz. Belki doğal bir süreçle, belki yaşadıklarımız sayesinde değişiyoruz bilmiyorum. Fakat bildiğim tek şey hiç bir zaman büyük konuşmayacan babam.

bkz: ne oldum değil ne olacam
bkz: yaşar ne yaşar ne yaşamaz

Lolipop'tan Hayat Dersleri bölümümüzün de sonuna geldiğimize göre size biraz da hayatımda nelerin olup bittiğini anlatayım.  (◡‿◡✿)

Yazmaya yaklaşık bir ay ara vermemin ilk sebebi, evde gitmek bilmeyen akrabalarımızı ağırlıyor olmamız. Önce ninemler ve teyzemler geldi. Sonra onlar yan sitede yaşayan dayım gile geçti ve bize başka bir dayım geldi. Öf uzun bi akraba bilmecesi gibi oldu, eltimin görümcesi torunumun nesidir? (cevaplayana muhteşem bir hediye! (hiçbişi veremem aq)) Yani ev hep doluydu ve bu yüzden tüm düzenim bozuldu. Bundan en çok etkilenen ise osbir çekme düzenim oldu. Bir türlü yalnız kalamadığım için dağıldım, perişan oldum. İki günde bir çeker oldum :(
Şaka gibi gelebilir ama ben günde 2-3 :/ Öhöm, neyse... Hatta bir ara üçüncü gündeydim ve dayanamayıp amına koyarım böyle işin dedim ve eskiden görüştüğüm biriyle yattım. :/ Biraz pişman oldum açıkçası, seks yapmama challenge'ımda dördüncü ayımı devirmek üzereydim...
Velhasıl kelam, üç günden sonra misafir çekemiyorum. Ç-E-K-E-M-İ-Y-O-R-U-M   #;)

Bi de yazı yazasım yoktu; yazmak istemedim. Enteresan...

Muhtemelen yarın veya diğer gün (inşallah) hayatımda ilk kez İzmir'e gidiyorum. Bu öyle Hayat Erkeği'nin otostop macerası gibi değil maalesef :( Henüz o kadar cesur değilim, hiç olur muyum onu da bilmem. Ekim'de Erasmus ile Almanya'ya gideceğim için vize almam gerek. Vizeyi de oradan alıyormuşuz.
Şaka maka gidiyorum lan. Gerçi ben hala pek heyecanlanmıyorum, gidecekmişim gibi gelmiyor hiç. İnşallah bi sorun çıkmaz, içimdeki sesler kuruntudur umarım. :(

Beni okuyan binlerce kişi olduğundan değil ama yine de size karşı bir sorumluluğum varmış gibi hissediyorum. Hikayelerinizi anlattığınız mailleri okumak en sevdiğim şeylerden biri. Halbuki tıpkı şahsi Instagram hesabım gibi burayı da kendime günlük edinmek, yaşadıklarımı unutmamak ve ne kadar değiştiğimi gözlemleyebilmek için açmıştım Mayıs 2012'de. Birçok kez değiştim (değişkenim anacım) fakat URL'm hep aynı kaldı jkfshnsfh.
arayipbulamadiginsey
Aradığınız şeyleri hep bulmanız ümidiyle. <3
(。♥‿♥。)







Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...